Στο βλέμμα του ήλιου

Μάταιη ζωή
Μάταια του κόσμου όλα
Άσε με να σε φιλήσω να πάρω
μια γεύση απ'τον παράδεισο.
Να δω πώς είναι να αγαπάς
με το βλέμμα του ήλιου.

Ήλιε μονάκριβε
και μαγικέ
κάνε ένα θαύμα εδώ.
Ρίξε με τις αχτίδες σου
λάμψη στα μάτια της Ζωής
που μέχρι τώρα νυσταλέα και θαμπά
βλέπαν σκιές και κλείναν.


Να πάψει να είναι βροχερή
Τα χνάρια της να μην καλύπτει λάσπη
παρά να ανθίζουν κρίνοι
Στον κόσμο, αγαλλίασης στολίδι
και πέτρα καυτή
Δικό σου φως που τρέμει στη χαραμάδα της αυγής


Με τη δική της έκφραση
Την όμορφη και μοναδική,
του κόσμου την πνοή
κι όχι τη βίαιη και πικρή
θανάτου επίγευση.

1 σχόλιο: